Dzień dobry:)
Pierwszy lipcowy post zacznę od dekupażyków.
To dekupażyki - męczenniki.
🤣
Jeju, ależ się przy nich nadenerwowałam.
Chciałam koniecznie wykorzystać resztki starych mediów,
bo szkoda mi było wyrzucić.
O mały włos nie wyrzuciłam szkatułek i zakładek,
które przy pomocy tych resztek wykonałam.
Stary lakier z klejem źle się rozprowadzał, rwał i marszczył serwetkę.
Musiałam za pomocą papieru ściernego gładzić, akrylami domalować ubytki.
Powstały dekupażyki - męczenniki,
które nie nadają się na prezenty,
bo widać te moje nerwy na nich😂
Mam nauczkę na przyszłość.
😏
Skończyłam religijne obrazki,
które pokazywałam w poprzednim poście.
Pokażę też dwie kartki dla koleżanki Ani,
która przeszła na emeryturę.
Super dziewczyna!
Do kartek wykorzystałam kolorowańce od Agi lub Madzi,
grafiki od Ewinki, drewienka od innej blogowej koleżanki,
nie pamiętam czy od Lenki, czy tez od Ewinki, czy...
Dziękuję dziewczyny kochane!
❤️
Ta druga kartka jest prosta - markerowa.
Działeczka i ogródek pochłania na razie moje wakacyjne chwile.
Zaraz zmykam do wisienek.
Groszek podjadam na surowo.
Walczę z mszycami - upodobały sobie lubczyk
i wycisnęły z niego wszystkie soki.
Dosiałam nowy.
Przygotowałam dudka do naprawy
(to taki wiatraczek),
który był pierwszym łupem młodziutkiego wówczas Bazyla.
Dzisiaj sprawca prawie się ustatkował.
Czasami powraca do psiego dzieciństwa i coś przeskrobie.
Na razie tyle.
Myślę, że lipcowych postów będzie więcej.
😊
Będziecie zaglądać?
Czekam i ściskam mocno!
Iza
PS. Pokażę jeszcze co mam w doniczce.
Bać się?
😂
Oczywiście, że będę zaglądać i oczywiście, że się nie bać :)
OdpowiedzUsuńA co do reszty... Te męczenniki wyglądają rewelacyjnie i ja tam wcale żadnych Twoich nerwów nie widzę :)
Za to kartka emerytalna jest super! Ja też dostałam taka pamiątkową kartkę, kiedy żegnałam się z pracą przy przejściu na emeryturę, ale nie była samodzielnie zrobiona, choć z kolei zawierała specjalnie dla mnie napisany przez dziewczyny wiersz o mnie... to było bardzo miłe :)
Jak zwykle, kochana, z ogromną przyjemnością obejrzałam wszystkie Twoje prace. Dbaj o ręce i głowę... bo tworzą cuda!
Mocne uściski dla Ciebie i gorące buziaki!!!
Iwonko, bardzo dziękuję za miłe słowa. Męczenniki obfociłam z daleka - dlatego nie widać:) Kartki dla Ani robiłam z wielkim serduchem i ogromną przyjemnością.
UsuńUściski Iwonko:)
Ale nie widzę...albo...no nie widzę, ale te prace są super. Po moich też widać, kiedy sie wkurzam, ale może tylko ja to widzę. Hehe No nie wiem. :D Twoje prace są zawsze megastycznie piękne i pomysłowe.💖 Też mamu mszyce i białe muszki, co nas denerwują i niestety przędziorek, a on to potwór bezczelny.
OdpowiedzUsuńNo a to w doniczce to super znak dla Was, no patrz, jak natura się usmiecha i Was chroni. :))) Nie trzeba sie bać haha Pozdrawiam serdecznie, topiąc się z ciepła. 💖...no i video zaglądać...się rozumie.💖
Aguś, Twoje słowa zawsze wywołują mój uśmiech i krzepią. Szkatułki mają dużo usterek, szczególnie ta z rozmarynem. Mszyce już zlikwidowałam - niestety chemią. Lubczyk przechodzi trzydniową kadencję. Przędziorki znam - paskudy.
UsuńZaglądaj Aga, zapraszam serdecznie:) Buziaczki!
Posyłam serdeczne pozdrowienia💖🤗
UsuńDziękuję i również pozdrawiam serdecznie:)
UsuńE no, ta szkatułka z hortensją jest zachwycająca. I reszta śliczna.
OdpowiedzUsuńA karteczki mega.
Nie wiem co to jest w doniczce ale moje ziemiórki na pewno gorsze, dojrzewam do wywalenia całej doniczki.
Mszyce zwalczam bez litości chemią, ale u mnie próbują żerować na roślinach balkonowo-niejadalnych.
Odpoczywaj tego lata.
Agaju, dziękuję bardzo. Moja doniczkowa buźka nie jest groźna. Ziemiórki - nie wiem co to, sprawdzę:)
UsuńMszyce też potraktowałam chemią. Rozlazły się po innych roślinach. Szkoda mi ich było - roślin, nie mszyc:DDD Uściski serdeczne:)
Wspaniałe prace Izuniu, żadne męczenniki, rękodzieło to nie seryjna produkcja, nie musi być idealne. Bardzo podoba mi się kartka z perełkami, sroczka ze mnie. Części drewienek nie kojarzę, więc chyba nie ode mnie, choć ostatnio pamięć bywa zawodna, za dużo mam wszystkiego do ogarniania. Po raz pierwszy mam mszyce na lubczyku, na razie nie walczę, bo nie chcę dawać chemii. Wystarczy że walczę z mrówkami i ślimakami. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńLenko, dziękuję bardzo:) Z mrówkami walczę od kilku miesięcy. Tak się do tego przyzwyczaiłam, że wydaje mi się to normalne :DDD Dają mi popalić, dają. Są w domu, są w ogrodzie, są wszędzie na podwórku. I w zasadzie kręcą się tam, gdzie mszyce - normalne:)
UsuńNie mam całe szczęście ślimaków. Może dlatego, że dużo dudków wokół? Podobno to ich przysmak.
Nie Twoje drewienka Lenka? Więc na pewno Ewinki. Pamiętałam, że przysłałaś mi wielką pakę drewnianych cudeniek. Buziaki dla Ciebie!
Czyli szkatułki wyszły niepowtarzalne i na pewno dodatkowe przecierki dodały fajnego klimaciku :) Ja chętnie taką ,,złośliwą" szkatułkę bym przygarnęła :D Widzę, że wiele się i u Ciebie dzieje. Prace przepiękne :D
OdpowiedzUsuńAgatku, bardzo dziękuję:) Wierz mi, szkatułki byle jakie są, ale zawsze mogę włożyć je do szuflady na guziczki, agrafki i inne takie:) Tak zatęskniłam ze deku, że najbliższe zakupy będą właśnie z nim związane:) Oj, rośnie moja lista przydasi, które bym chciała, rośnie:D
UsuńDziękuję za miłe słowa, ściskam mocno!
Prawdziwy artysta zawsze jest ze swojego dzieła trochę niezadowolony ;). Pomijając fakt, że na zdjęciach nic takiego nie widać, to dla kogoś, kto sam nie potrafi podobnego cuda zrobić, to jest po prostu dzieło sztuki. No ale sama wiem z doświadczenia, że próba oszczędzania przez zagospodarowanie nieco przeterminowanych materiałów może się skończyć podobnie jak jedzenie przeterminowanych produktów spożywczych :))).
OdpowiedzUsuńZ mszycami też co roku mam kłopot, ale zazwyczaj cierpliwie czekam na biedronki, bo ich dzieci (larwy) są przerażająco żarłoczne i rzadko muszę je wspomagać opryskami. Co do oprysków to przekonałam się, że te ekologiczne na bazie olejów też dają radę, co najwyżej trzeba oprysk za jakiś czas powtórzyć. Świetny jest olej rydzowy, zlikwidowałam nim mszyce, tarczniki, opuchlaki i jeszcze parę innych gatunków. Pryskam też czasem wywarem z czosnku, który sama robię - dla lepszego efektu na inwazję owadów można go zmieszać z olejem spożywczym i odrobiną płynu do naczyń. Na ziemiórki natomiast kupiłam taki zestaw: preparat do podlewania "Pa pa ziemiórki" (niszczy ich larwy żyjące w ziemi) plus żółte tabliczki, do których poprzylepiały się latające osobniki). Jednorazowy zabieg wystarczył na wszystkie zaatakowane rośliny doniczkowe.
Izuniu, Twoje malowanki i karteczki są cudowne, zauroczyły mnie szczególnie te dwie pierwsze kartki dla emerytki, są takie bardzo optymistyczne! Obyśmy wszystkie miały takie wspaniałe życie na emeryturze :))).
Ściskam Cię mocno i pozdrawiam najserdeczniej!
Małgosiu, serio - decu do bani. Zakładka tylko fajna, bo inny lakier na niej. Dziękuję za Twoje przepisy na środki do zwalczania szkodników. Wypróbuję je, bo po chemię wolę sięgać w ostateczności. Niestety, mrówek mam tak dosyć, że te traktuję już białym proszkiem, bo rozbierają mi pomału mój domek:(
UsuńDziękuję Małgosiu za krzepiące słowa o malunkach i kartkach. O emeryturze coraz częściej myślę i czekam, czekam, czekam:DDD
Ileż ja mam planów na nią. Tymczasem zaczynam wypoczynek przed kolejnym rokiem szkolnym i ładuję akumulatory:D
Uściski najserdeczniejsze!
Twoje Izabelki sa przepiękne, nigdy mi sie nie znudza :) Oj decu to ja już dawno nie robiłam, ale Twoja skrzyneczkka wygląda wspaniale :)
OdpowiedzUsuńAga, dziękuję i cieszę się bardzo:) A skrzyneczka wygląda tak z daleka:DDD
UsuńBuziaki
Jakoś nigdy nie zajmowałam się deco, bo wydaje mi się, że potrzeba na nie dużo energii i cierpliwości. Może też dlatego ja żadnych niedoskonałości nie widzę. Szczególnie skrzyneczka z hortensją i zakładki wzbudzają mój zachwyt. Twoi święci jak zawsze cudnie dopracowanie i karteczki dla świeżych emerytek rewelacyjne. Pozdrawiam serdecznie
OdpowiedzUsuńMonika, bardzo dziękuję za miłe słowa. Decu rzeczywiście wymaga cierpliwości, bo trzeba czekać, aż kolejne warstwy mediów wyschną dobrze. Ja zawsze robię coś innego w międzyczasie:)
UsuńSerdecznie Cię pozdrawiam:)
Jak zwykle zachwycam się Twoimi malowanymi dziełami i podziwiam nieustannie.
OdpowiedzUsuńBasiu, bardzo, bardzo dziękuję:) Ściskam mocno!
Usuńczekamy na kolejne...
UsuńDziękuję:)))
UsuńGdybyś nie napisała, że widzisz tam mankamenty, to bym się nie domyśliła ;) taki urok bycia twórcą - wiemy jakie mieliśmy oczekiwania, wiemy jaki był proces twórczy, wiemy ile tam było rozczarowań... I widzimy to wszystko w gotowej pracy. A ktoś kto widzi ją po raz pierwszy odbiera ją bez tej historii :)
OdpowiedzUsuńMnie te pudełka z lawendą i hortensją naprawdę się podobają :)
Ja też miewałam takie dekupażyki-męczenniki ;) po kilku takich sytuacjach, które doprowadziły mnie do ogromnej frustracji zaczęłam odpuszczać, i np. wyrzucać stare preparaty albo nieudane prace.
Pozdrawiam serdecznie!
Masz rację Justynko. Zaczynając pracę nad decu widzę efekt końcowy i czuję rozczarowanie, gdy idzie nie po mojej myśli. Planuję porządki w przydasiach - powyrzucam wszystkie przeterminowane. Szkoda pracy, szkoda pozostałych materiałów.
UsuńPozdrawiam Cię serdecznie:)
Dla mnie dekupażowe prace są idealne, aż sama zatęskniłam za malowaniem bo dawno nic nie stworzyłam. Maluj dalej bo pięknie Ci to wychodzi:)
OdpowiedzUsuńMałgosiu, bardzo dziękuję za tak miły komentarz. Serdecznie Cię pozdrawiam:)
UsuńDekupaż to trudna sztuka, dlatego nie widzę w niej żadnej nieprawidłowości w Twoich pracach, a św. Andrzej Bobola wyszedł obłędnie. Pozdrawiam i przesyłam głaski dla Bazyla.
OdpowiedzUsuńKarolinko, bardzo dziękuję za dobre słowo i głaski dla psiura:) Św. Andrzej Bobola to patron mojej parafii. W ołtarzu mamy obraz malowany przez lokalnego twórcę - mogę śmiało napisać, że piękniejszego nie widziałam. Podobno Pan Klauda malował go z małego papierowego. obrazka.
UsuńŚciskam Cię mocno!
Tak, pamiętam, że Bobola patronuje Twojej parafii. Piękna, szlachetna i inspirująca postać. Pozdrawiam
Usuń:)🧡
UsuńFajne dekupażki :D Świetne jest to pudełko.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie 🤗
Angelika
Bardzo dziękuję:)
UsuńHaha no uwielbiam, uwielbiam tu zaglądać mimo że rzadko to robię ale potem nadrabiam, bo czyta się Ciebie świetnie!!! Męczennicy rewelacyjne, jestes zbyt perfekcyjna, nie czepiaj się, bawiłaś się świetnie i każdy by się ucieszył z takich prezentów.... Andrzej I Jadzka rewelka, już sobie ich wyobrażam na naszej ścianie a miną dzieci i uśmiech naszej Jadzki z tym jej błyskiem w oku już widzę jak na jawię haha dziękuję!!!! My też się zajadaliśmy groszkiem i też walczyłam z mszycami ale obsiadły mi Kalinę mocno i krzewuszkę.. dziady !
OdpowiedzUsuńAgatko, dziękuję:) Myślałam, że w końcu "świętych dla Agatki" podgonię, a tu siedzę na pudłach, bo remont trwa. Dziękuję za cierpliwość, sierpień będzie juz w odmalowanym domku, więc znowu ruszę z markerami:)
UsuńMszyce, jak mrówki - są niezniszczalne. Wołam biedronki do pomocy:)
Uściski:)
Powodzenia Izo w walce że wszystkimi szkodnikami i daj sobie sierpień na trochę oddechu i odpoczynku, my nie zająć nie uciekniemy 😀😃🙂
UsuńDziękuję za cierpliwość:)))
UsuńOczywiście że będę zaglądać! I też lubię groszek prosto ze strąków! Pierwsza szkatułka - przepiękna! Pozdrawiam serdecznie i zapraszam do mnie ♥️
OdpowiedzUsuńBardzo się cieszę, zapraszam i serdecznie dziękuję za miły komentarz:)
UsuńPudełka mnie zachwyciły :) pewnie dlatego, że jeszcze nie tworzę w tej technice.
OdpowiedzUsuńGroszek narobił mi apetytu :)
Bardzo dziękuję:) Groszek prosto ze strączka - ulubiony smak - dzieciństwo i wakacje u babci:)
UsuńPycha
Witaj letnią mżawką za oknem
OdpowiedzUsuńZdolne masz rączki:))) Nie wiem co mnie bardziej zachwyciło obrazy, pudełko. kartki, zakładka...
Serce jednak chyba skradł groszek, który przywiał wspomnienia z dzieciństwa.
Pozdrawiam lipcowymi smakami i zapachami
Bardzo dziękuję Ismeno za przemiłe słowa.
UsuńGroszek - mój powrót do dzieciństwa i kochanej babci Józi. Uściski!
a i cieszę się, że ktoś jeszcze zna Marię i Magdalenę Marii Samozwaniec
OdpowiedzUsuńCzytałam bardzooo dawno. Mam wielką ochotę powrócić do lektury:)
Usuń