Już...

nic zimowego pokazywać nie będę:)

Żarówczaki w czapach chowamy do pudeł,

do przyszłej choinki - niech czekają.

A co dzisiaj?

O!!! Nikt nie zgadł:(

Zakładki!

;P

Planuję już wiosenne prace w ogrodzie.

Bo w tym roku obiecałam sobie w końcu zadbać o nowe nasadzenia.

Do tej pory moje przypadkowe ogrodnicze zrywy odnosiły marny sukces.

Znacie jakieś "żelazne rośliny"?

Takie, które rosną w słabej glebie (klasa bonitacyjna 5)

Na wszystkich zakładkach barwinek.

Kapryśna roślinka po zasuszeniu, bo z czasem traci kolor.

Ale w moim ogródku sprawdza się - rośnie i nie marudzi:)))

Miłej niedzieli.

Tęsknicie...

za taką prawdziwą, mroźną i śnieżną zimą?

Przyznam się, że ja nie:)))

Taka aura całkiem mi odpowiada, choć wiem, że dla roślinek nie jest najlepsza.

Moje krokusy mają już kilkucentymetrowe liście, a bazie pojawiły się już dawno.

Pokażę dwa żarówczaki.

Bombki w cieplusich, angorkowych czapeczkach,

które powędrowały do Stalowej Woli (Reksio) i Będzina (Kiwaczek)

:)))

I jednego, który został w Wytycznie (Psi żywot)

:)))

Zdjęć dużo, 

bo wyobracałam żarówki i obfociłam z każdej strony:)

Jakość słaba, 

bo było tak pochmurno i ciemno w dzień, 

że musiałam zaświecić światło, co odbiło się na bombkach:(

Miłego weekendu.

Zakładki...

kocham nad życie! 

I gubię często. 

Najczęściej oddaję do biblioteki książkę z zakładką w środku.

Tak chyba straciłam zakładkę - pamiątkę z Francji:(

Szkoda.

Na pocieszenie zrobiłam sobie zakładki z kwiatuszkami i listkami agrestu.

Jesienią tak pięknie się wybarwił w ciepłe kolory

i po zasuszeniu ich nie stracił.

Zakładki przesyłam do zabawy Ewy:)

Pokażę jeszcze dwie karteczki okolicznościowe.

Jedną wysłałam Ani - wiadomo w jakim celu:)

a druga będzie w użyciu jutro:)

Skromniusia.

Komu kończę się ferie, łapka w górę.

✋🏻

Do napisania:)

Dzisiaj...

chciałam Wam powiedzieć, 

o drugim moim noworocznym postanowieniu.

Pierwsze opisałam w poprzednim poście:)

Bardzo dziękuję za wszystkie komentarze na temat mojego rysowania

i wskazówki dotyczące samej techniki.

Są dla mnie niezwykle cenne. ❤

Czasami pod wpływem chwili, zdarzenia, emocji, postu na czyimś blogu

(Basiu W, Twoje posty zawsze tak na mnie działają :))

zdjęcia w czasopiśmie, przedmiotu a nawet zapachu

przychodzą wspomnienia, najczęściej te piękne, wspaniałe.

Często są dla mnie samej zaskakujące, 

bo wygrzebane z jakichś odległych zakamarków.

Potrafią zostać na dłużej, ale również umknąć szybciutko.

I tu mój pomysł.

Stworzyłam notes, w którym chcę te wspomnienia utrwalać.

Nie będą to opisy. 

Chce zapisać je na kartach w sposób symboliczny,

czytelny tylko dla mnie.

To taki album fotograficzny wyciągnięty z mojej głowy.

Myślę, że ktoś już stworzył taki sposób utrwalenia zdarzeń.

Ja w każdym razie na niego nie trafiłam, dlatego nie wiem, jak taki notes nazwać.

Art-journal, scetching, bullet-journal?

Może wiecie?

I jeszcze stworzyłam do tego notesu zakładkę z niezapominajkami:)

Zrobiłam trzy, ale tylko jedna w notesie zostanie.

Notes, to nie książka, 

jednak chcę zakładki do niego posłać do zabawy Ewy.

Karty z tego zeszytu będą dosłownie z mojego serca wyciągnięte.

Dzisiaj zaprezentowałam tylko pierwszą stronę notesu

i raczej kolejnymi nie będę się chwaliła.

 Czasami pokażę jakiś jego fragmencik, napis, rysunek... zasuszoną roślinkę itp.

Macie pomysł, jak nazwać mój notes?
Prowadzicie podobne?

I tak mi przyszło na koniec do głowy!
Może powspominałybyście i pobawiły razem ze mną?
Fajnie byłoby tak razem... 
dajcie znak w komentarzu.
Gdyby były osoby chętne, opracowałabym zasady zabawy 
(bez terminów konkretnych!)
a do Waszych notesów przygotowałabym zakładki z niezapominajkami.
Kuszę - małym prezencikiem ode mnie:)))

DOPISEK
Dziewczyny, 
rozumiem, że brak czasu, inne zabawy, zobowiązania itp.
 nie pozwalają Wam przyłączyć się do mnie 
w tworzeniu Memory Keeper (ów).
Zresztą nasze wspomnienia są często bardzo osobiste
 i nie każdym można się podzielić na blogu.
Sama nie wiem, jak moja praca z notesem się rozwinie.
Nie będę zatem wymyślała żadnych zasad,
tym bardziej, że tak dużo osób ma swoje art-journale, dzienniki, albumy.
Małgosiu, bardzo dziękuję za nazwę.
Bardzo mi się podoba i już nie szukam innej.
Memory Keeper - Opiekun Pamięci
czasami zagości na moim blogu.
😘

Uściski dla Was!

Kto...

do mnie zagląda, ten wie, 

że rysowanie i malowanie odkryłam ponownie dzięki Hubci,

która prowadziła świetne zabawy z kolorowaniem.

Dodatkowo Ewa wyposażyła mnie w pierwsze markery alkoholowe.

W szufladzie biurka leżały u mnie zapomniane kredki sprzed dwudziestu kilku lat,

które zakupiłam do kolorowania map na kartografię:)

Dlatego szarpnęłam się wtedy i na te kredki wydałam majątek.

U syna wygrzebałam kilka ołówków różnej twardości.

To był mój cały sprzęt:

 markery Hubci, pięć ołówków 

i te kredki, bez trzech sztuk, bo zgubiły się dawno temu.

:)

Pomalutku zaczęłam sięgać po moje skarby 

i wzbogacać warsztat w przybory, i w ćwiczenia.

I jeszcze tak się złożyło, że z rysowaniem i malowaniem (pośrednio)

związałam się zawodowo:)))

Dziś chciałabym pochwalić się rysunkami ołówkiem.

Wiem, wiem, nie są jeszcze mistrzowskie

i myślę, że takiego stopnia to ja nie osiągnę, ale...

jestem z nich dumna.

Bardzo byłabym wdzięczna za wszelkie podpowiedzi,

co poprawić, nad czym popracować, aby było lepiej.

Po tym długim wstępie pokazuję:)

Pierwszy rysunek ołówkami syna - Koh I Nor.

A tu już ołówki moje  - 12 sztuk, firmy Drewent.

Czasami będę się chwaliła postepami, 

bo postawiłam sama sobie takie wyzwanie i postanowienie noworoczne,

aby wykonywać co najmniej jeden rysunek w tygodniu.

Będziecie zaglądać?

Przesyłam serdeczności.

Styczeń...

w zakładkowej zabawie u Hubci - klik!

Książka

która zapadła mi w serce,

do której często wracam,

której ilustracje bardzo lubię

to "Mały Książę" Antoine Saint de Exupery'ego.

❤

O czym jest "Mały Książę" pisać nie muszę,

bo wszyscy książkę znają:)

Czym urzekła mnie?

Zawsze byłam wzrokowcem.

Jako dziecko wybierałam książki po obrazkach:)))

Stąd mój mały bzik na punkcie kilku ilustratorów i ich twórczości.

Biblioteka z mojego dzieciństwa była dla mnie bardzo tajemniczym miejscem.

Takim zaczarowanym:)

Nie była to biblioteka szkolna, tej wręcz nie lubiłam...

 -Iza, czytałaś? - tu pani Jadzia podawała tytuł.

- Nie.

- Więc masz, przeczytaj. Przynieś za dwa tygodnie.

- Dziękuję.

... ale osiedlowa, filia głównej - tzw. oddział dla dzieci.

Taka, w której książki wybierało się samemu, buszując między regałami.

Tam pierwszy raz spotkałam "Małego Księcia".

Wtedy urzekła mnie postać małego chłopca na planetce:)

Gdy przeczytałam, zachwyciłam się samą fabułą. 

Nie widziałam jeszcze wtedy tego, co widzę teraz.

Ale pamiętam ogromny smutek, 

bo dla mnie "Mały Książę" jest przepełniony melancholią, tęsknotą i smutkiem,

i wiadomo, miłością i przyjaźnią, ale te trzy pierwsze uczucia wybijają się ponad inne.

Wspomnę jeszcze, że często czytam fragmenty książki,

 oglądam ilustracje Saint Exupery'ego.

Znam też takie, które nie zostały w książce opublikowane,

bo w 2018 roku odnaleziono w Szwajcarii nieznane dotąd rysunki autora

do tej powieści. 

Można o tym poczytać w internecie.

Tak się rozpisałam o książce, że zapomniałam o zakładce:)

Malowana farbami akrylowymi na drewnianej zakładce.

Ta strona z Ziemią podoba mi się bardziej:)

Róża i nasza planeta Ziemia - to taka moja interpretacja ilustracji autora,

w której chciałam pokazać tęsknotę i przyjaźń bohatera i... moją.

Wiem, że nie tylko mnie "Mały Książę" zapadł w serce:)

Zajrzyjcie do Ewy.

Udanego weekendu!

❤

Anielskie...

zakładki.

Malowane farbami akrylowymi, 

pobrokacone i polakierowane gdzieniegdzie :)

Powstały jeszcze w starym roku 

pod wpływem świątecznej atmosfery.

Druga strona skromna, z motywem piór.

Ta należy do anioła niebieskiego.

a ta do szmaragdowego.

Nie zgłaszam ich na wyzwanie Ewy, 

bo nie robiłam ich z myślą o konkretnej książce.

Przesyłam gorące uściski:)